اسمم مرال یا گوزن قرمزه.
من بزرگترین گوزن ایرانم که توی جنگلهای هیرکانی شمال زندگی میکنم.
احتمالا کلمه گاوبانگی رو شنیدین.توی آخرای تابستون هورمونهای بدنم باعث میشن که به فکر تولیدمثل بیافتم.اما خب جفت پیدا کردن به این سادگیها هم نیست و باید ابزارهایی رو داشته باشم تا بتونم خودم رو ثابت کنم.
همین موقعها شاخهام هم کامل رشد کردن و شروع میکنم به کشیدن و صیقل دادنشون روی شاخه درختها تا هر چی بتونم جذاب و بزرگ نشونشون بدم.
بعد صداهایی رو که بین شما آدما به گاوبانگ (بانگ گوزن) معروفه تولید میکنم. این صدا بلند و کشیده است تا هم مادهها رو از حضورم با خبر کنم و سمت خودم بکشم و هم به نرهای دیگه خبر میدم که اینجا صاحب داره و اگه اون نر هم ادعایی داشته باشه مجبورم که باهاش بجنگم.
اینجاست که جنگهای اساسی در میگیره و شاید یکی از ما آسیب جدی ببینه یا حتی جونش رو از دست بده.
