
سفر کنیا و جنگ
حدود 50 روز قبل از جنگ بود. سفری رو داشتم طراحی میکردم برای کنیا. اعلام کردم توی شبکههای اجتماعی و تعدادی از دوستان بعد از جلسه حضوری یا مجازی ثبت

حدود 50 روز قبل از جنگ بود. سفری رو داشتم طراحی میکردم برای کنیا. اعلام کردم توی شبکههای اجتماعی و تعدادی از دوستان بعد از جلسه حضوری یا مجازی ثبت

اپیزود نهم پادکست راوی طبیعت درباره گاوبانگی و مرال کار کردم.مرال یا گوزن قرمز یکی از سه گوزن ایران و بزرگترینشون به حساب میاد که توی جنگل هیرکانی زندگی میکنه.

از بیش از 10500 پرندهای که توی دنیا شناخته شده، ایران تابحال 558 گونه رو توی لیست پرندگانش داره.با این اوصاف یعنی حدود 5 درصد از پرندگان جهان رو میشه

چند سال پیش به دعوت دوستانم در خانه گردشگری ویرا درباره آموزش پرندهنگری رفته بودم.توی 60 ثانیه تعریف ساده پرندهنگری رو آماده کردم و داخل استودیو ویرا ضبطش کردیم که

همونطور که میدونیم پرندهنگری دیدن پرندهها توی زیستگاه طبیعی مثل جنگل، کوهستان، تالاب، حتی حیاط خونمون و پارک شهرهامون و … است. برای پرندهنگری با دست خالی هم میشه از

بعد از پرندهنگری با بچهها داشتیم بازی اِستُپ هوایی بازی میکردیم که یکیشون صدا زد و گفت که اینجا روی درخت یه چیزی هست!بچهها حدسهایی داشتن و حدسشون جیرجیرک بود

پرندهنگری و نابینایی معنی کلمه پرندهنگری همونطوری که مشخصه نگریستن و مشاهده پرندههاست و بنظر میاد برای آدمهای نابینا مناسب نباشه. اما در حقیقت پرندهنگری توی اکثر مواقع با صدا

بهار سال 1402 توی شهر پخارا نپال داشتم به سمت معبد صلح جهانی میرفتم. توی یکی از خیابونهای شلوغ شهر روی بامبوها به تعداد زیاد گاوچرانکهایی رو دیدم که با

پارک شهر تهران یکی از قدیمیترین پارکهای استان تهران به حساب میاد. نزدیکش بازار بزرگ تهران و چهار راه گلوبندک، ساختمونهای دادگستری و پزشکی قانونی، مترو توپخونه، موزه پست، کاخ

نگریستن و مشاهده پرندگان آزاد توی زیستگاهشون رو پرندهنگری میگن. حالا این زیستگاه میتونه حیاط پشتی خونه، پارک، جنگل، کوه، بیایان و … باشه. در واقع دیدن پرندهای که به

دورهمی جمعی از اهالی بابالنگ درازها بود.صداشون از دور میومد، بنظر درباره مسائل مهمی داشتن گفتگو میکردن.البته میکروفن بیشتر پای چوبپاها بود “)قسمت هماهنگی رویدادشون هم به خوبی توی دو

بهار سال 1402 وقتی که در جریان سفر چند ماههام به جنوب شرق آسیا از مالزی وارد نپال شدم یکی از شگفتیهای این کشور برای من، طرح روی اسکناسهاش بود.تجربه

ذره بین یکی از ابزارهاییه که وقتی بچه تر بودم خیلی علاقه داشتم بهش و باهاش هر چیزی رو نگاه میکردم. توی کنجکاویمون به یه جانداری برخوردیم که روی کلاه

به واقع تصورش هم برام سخت بود که یک زمانی توی جغرافیایی که دوران کودکی و نوجوانیم خاطرات زیادی ازش دارم، نقش کوچکی توی رویدادی با موضوع پرندگان داشته باشم.
اینجا با ساکنان و همسایگان دیگه زمیـن که کنـارمون دارن زنـدگی میکنن بیشـتر آشـنا میشیم و از دیدنشـون لذت میبریم و بـذر آگاهی پخش و پلا میکنیم.
دمتون هیرکانی :)